@0   = ~Wciąż myślę o Lavoku. Wygląda na to, że Kula Sfer stała się jego grobem.~ 
@1   = ~Nadal go nienawidzisz?~
@2   = ~Nie wydaje ci się, że ta nienawiść wobec niego może być odrobinę bezpodstawna?~ 
@3   = ~Zastanawia mnie, co o nim sądzisz. Nad czym teraz rozmyślasz?~
@4   = ~Valygarze, jeśli nie masz nic przeciwko, wolałbym byś zamilknął.~ ~Valygarze, jeśli nie masz nic przeciwko, wolałabym byś zamilknął.~ 
@5   = ~Nie wiem, co o tym myśleć.~
@6   = ~Był pod wpływem uroku demona, ale czy to czyni go niewinnym?~
@7   = ~Nie wiem, to zależy czy starał się z nim walczyć.~ 
@8   = ~Nie, on sam wpakował się w kłopoty.~
@9   = ~Wahasz się i widzę, że sam nie wiesz co o tym sądzić.~ 
@10  = ~Z pewnością zrobił wszystko, by się od tego uwolnić.~
@11  = ~Nie jesteśmy tu po to, by dyskutować o przeszłości, Valygarze. Lepiej, byśmy już ruszyli.~
@12  = ~<CHARNAME>, zachowaj tę opinię dla siebie.~ 
@13  = ~W porządku, wybacz, jeśli pytałeś o coś innego.~
@14  = ~Zdawało mi się, że chcesz znać moje zdanie "druhu".~ 
@15  = ~Skoro wolisz zmagać się z myślami w milczeniu, ruszajmy.~
@16  = ~Wybacz, próbowałem jedynie zebrać myśli.~
@17  = ~Czy w takim razie można go usprawiedliwiać?~
@18  = ~Nie. On był tym, który to wszystko zapoczątkował, wina leży więc całkowicie po jego stronie.~ 
@19  = ~Nie jestem pewny, Valygarze. Pewnie wszystko zależy od tego, czy się temu opierał, czy też pozwolił przejąć nad sobą kontrolę.~ ~Nie jestem pewna, Valygarze. Pewnie wszystko zależy od tego, czy się temu opierał, czy też pozwolił przejąć nad sobą kontrolę.~
@20  = ~Tak, wiem że zrobił co w jego mocy, by się od tego uwolnić.~ 
@21  = ~Pewnie masz rację.~ 
@22  = ~Nie możemy być tego jednak pewni.~
@23  = ~Wydawało mi się, iż doznał ogromnej ulgi, gdy ta istota opuściła jego umysł.~ 
@24  = ~Nie był taki, za jakiego go miałem. Spodziewałem się najpodlejszego z czarodziejów, lecz gdy odzyskał zmysły...~
@25  = ~Nie wierzę, że próbuję go tłumaczyć.~
@26  = ~Nie ma w tym nic złego, Valygarze.~
@27  = ~Możliwe, że była to jakaś sztuczka.~
@28  = ~Nie mamy czasu na pogaduszki, Valygarze. Zbierajmy się.~
@29  = ~Nie miał powodu, by kłamać. Wiedział co ma się wydarzyć, a mimo to...~
@30  = ~Nie zrozumiałbyś.~ ~Nie zrozumiałabyś.~
@31  = ~Był sprawcą wszystkiego, z czym walczyłem, a teraz zaczynam go rozgrzeszać. Żałosne.~
@32  = ~Życie przypomina kalejdoskop, Valygarze, może zmienić się całkowicie w mgnieniu oka.~
@33  = ~Wolałbym, żebyś siedział cicho Valygarze.~ ~Wolałabym, żebyś siedział cicho Valygarze.~
@34  = ~Weź się w garść, Valygarze.~
@35  = ~Racja.~
@36  = ~Mimo, iż Lavok używał magii, sam nie był przecież demonem.~
@37  = ~Czy to go rozgrzesza?~
@38  = ~Twoje myśli zdają się wracać na właściwe tory dzięki naszej rozmowie.~
@39  = ~Jeżeli chcesz uporządkować myśli, rób to proszę w ciszy.~
@40  = ~Wątpię, aby coś to zmieniło, nad moją głową wciąż wisi przecież rodzinna klątwa.~
@41  = ~Zajmę się swoimi myślami w samotności.~
@42  = ~Masz rację, powinniśmy podróżować w ciszy. Ruszajmy.~
@43  = ~<CHARNAME>, twoje dziedzictwo przypomina moją rodzinną klątwę. Obaj zostaliśmy przeklęci w chwili narodzin.~ ~<CHARNAME>, twoje dziedzictwo przypomina moją rodzinną klątwę. Oboje zostaliśmy przeklęci w chwili narodzin.~
@44  = ~Mogłbyś wyrażać się trochę jaśniej, Valygarze?~
@45  = ~Porównujesz swą rodzinę z potomstwem Bhaala? Nie rozśmieszaj mnie.~
@46  = ~Nie mamy czasu na idiotyczne pogawędki, Valygarze.~
@47  = ~Śmieszy cię to, że wszyscy moi krewni zostali opętani i skończyło się to ich śmiercią?~
@48  = ~Wytłumacz mi więc, co miałeś na myśli, może zrozumiem.~
@49  = ~To niedorzeczne, Valygarze. Chodźmy już wreszcie.~
@50  = ~Cała moja rodzina zginęła w wyniku działania magii - rodzinnej klątwy domu Corthala. Zostaliśmy skażeni czarną magią, podobnie jak ty mroczną esencją Bhaala.~
@51  = ~W twoich ustach brzmi to znacznie poważniej.~
@52  = ~Nie jesteśmy wcale zgubieni, Valygarze. Możesz walczyć ze swym dziedzictwem, podobnie jak ja zmierzyłem się ze swoim.~ ~Nie jesteśmy wcale zgubieni, Valygarze. Możesz walczyć ze swym dziedzictwem, podobnie jak ja zmierzyłam się ze swoim.~
@53  = ~Nie mam nastroju na podobne rozmowy, Valygarze. Zostaw mnie.~
@54  = ~Gratulacje, aż mnie ciarki przeszły.~
@55  = ~Mówię tylko po prostu co myślę.~
@56  = ~Walczyłem z tym, gdy wkroczyłem do Kuli Sfer i był to zaiste dobry początek.~
@57  = ~Chciałem przerwać ten cykl, sądzę jednak, że tylko śmierć wszystkich z rodu Corthala spełniłoby ten cel. Moja linia krwi musi wygasnąć.~
@58  = ~Brzmi to naprawdę strasznie.~
@59  = ~A gdyby, choćby przez przypadek, urodziło ci się dziecko, zabiłbyś je?~
@60  = ~Może już przerwałeś ten krąg? Valygarze, ty występujesz przeciw magii, nie jesteś taki jak Lavok.~
@61  = ~Wydajesz się być tego pewien.~
@62  = ~Ta rozmowa robi się śmieszna, Valygarze. Rób jak uważasz i ruszajmy.~
@63  = ~Przysięgam, że nie spłodzę żadnego bachora.~
@64  = ~A gdyby jednak to się stało?~
@65  = ~Wybacz, nie chciałem cię urazić.~ ~Wybacz, nie chciałam cię urazić.~
@66  = ~To jest śmieszne.~
@67  = ~Nie będę miał dziecka, a ród Corthala wyginie z chwilą mojej śmierci.~
@68  = ~W porządku.~
@69  = ~Być może, nie zmienia to jednak faktów.~
@70  = ~Co wówczas, gdy skażenie ujawni się ponownie? Nie chcę, by moje dziecko nosiło to samo brzemię.~
@71  = ~Cóż, miałem wiele czasu na przemyślenia.~
@72  = ~A co z tobą? Jesteś dumny ze swego pochodzenia?~
@73  = ~Jak na ironię, wiedza o moim dziedzictwie pomaga mi z nim walczyć~
@74  = ~Tak, jestem półbogiem i napawa mnie to dumą.~
@75  = ~Moje dziedzictwo jest w pewien sposób zdradliwe, jakby piekielne. Wolałbym być zwyczajnym poszukiwaczem przygód.~ ~Moje dziedzictwo jest w pewien sposób zdradliwe, jakby piekielne. Wolałabym być zwyczajną poszukiwaczką przygód.~
@76  = ~Dzięki niemu posiadam moc, a tego właśnię pragnę.~
@77  = ~W takim razie będziesz potrzebował wiele sił, aby przeciwstawić się swej mrocznej stronie. Znacznie więcej sił.~
@78  = ~Będzie dobrze, dopóki nie zgubi cię duma.~
@79  = ~W porządku, nie będę cię więcej niepokoił.~
@80  = ~Pamiętasz swą matkę?~
@81  = ~Niestety nie, przygarnął mnie mój przybrany ojciec. Nigdy jej nie poznałem.~ ~Niestety nie, przygarnął mnie mój przybrany ojciec. Nigdy jej nie poznałam.~
@82  = ~Nigdy nie poznałem matki, Valygarze.~ ~Nigdy nie poznałam matki, Valygarze.~
@83  = ~(skłam) Owszem, to była porządna kobieta.~
@84  = ~Mam po dziurki w nosie twego opryskliwego tonu. Daj mi spokój.~
@85  = ~Cóż, mogłem się domyślić.~
@86  = ~W takim razie szczęściarz z ciebie.~ ~W takim razie szczęściara z ciebie.~
@87  = ~Pamiętam jeszcze moją matkę, ale wciąż boli mnie, że oddawała się praktykom plugawej magii. To było jej przekleństwo.~
@88  = ~Przykro mi to słyszeć, Valygarze.~
@89  = ~Mówisz o niej jak o potworze.~
@90  = ~Nie chcę tego słuchać.~
@91  = ~Nie mówię ci o tym, byś się nade mną litował.~ ~Nie mówię ci o tym, byś się nade mną litowała.~
@92  = ~Nigdy nie uważałem matki za potwora, ale gorzko żałuję dnia, w którym zawładnęła nią magia.~
@93  = ~Im więcej o niej rozmyślam, tym bardziej nienawidzę magii. To tak jakby wszystkich moich krewnych uwięziono w ich własnych umysłach.~
@94  = ~Wiem, ale opowiedz mi coś więcej o swoich rodzicach, a nie tylko o ciążącej na nich klątwie.~
@95  = ~Musiała być przecież kim więcej, niż jedynie podrzędnym "magiem".~
@96  = ~No i wracamy do zwyczajowego punktu rozmowy. Daj mi spokój, dobra?~
@97  = ~Moi rodzice?~
@98  = ~Nigdy nie była zwykłym "magiem".~
@99  = ~Nim wszystko się rozpadło, moja rodzina była jedną z najzamożniejszych w całym Amn. Pragnąłem tylko byśmy byli normalni, ale to zawsze była tylko mrzonka...niezależnie od tego, jak bardzo marzyłem by stała się prawdą.~
@100 = ~Chyba już rozumiem, dlaczego tak walczysz z rodzinnym przeznaczeniem.~
@101 = ~Oh, cóż za tragedia. Nie chcę więcej słuchać o twojej rodzinie i jej klątwie, Valygarze.~
@102 = ~Wątpię, byś kiedykolwiek to zrozumiał.~ ~Wątpię, byś kiedykolwiek to zrozumiała.~
@103 = ~Pamiętaj że jestem dzieckiem Bhaala i również żyłem ze świadomością wiszącego nade mną miecza.~ ~Pamiętaj że jestem dzieckiem Bhaala i również żyłam ze świadomością wiszącego nade mną miecza.~
@104 = ~Pewnie masz rację. Nigdy nie miałem rodziny.~ ~Pewnie masz rację. Nigdy nie miałam rodziny.~
@105 = ~Odpuść sobie, dobra?~
@106 = ~Może zabrzmię nieco ostro, ale...moja rodzina umiera. Wyginie wraz ze mną.~
@107 = ~Pewien jesteś, że tego chcesz?~
@108 = ~Czemu chcesz, by wszystko potoczyło się źle?~
@109 = ~Dajże mi wreszcie spokój. Nie chce mi się już tego wysłuchiwać.~
@110 = ~Tak.~
@111 = ~Chciałbyś, aby twe dziecko straciło rodzinę, podobnie jak ty straciłeś swoją? Życzysz mu, by ścigano je niczym dzikie zwierzę?~ ~Chciałabyś, aby twe dziecko straciło rodzinę, podobnie jak ty straciłaś swoją? Życzysz mu, by ścigano je niczym dzikie zwierzę?~
@112 = ~Uważaj na słowa, Valygarze!~
@113 = ~Zapewnię mojemu dziecku lepsze życie. Reszta będzie zależała od niego, lub od niej.~
@114 = ~Valygarze, proszę cię...~
@115 = ~Dosyć! Wracaj na pozycję i zostaw mnie w spokoju!~
@116 = ~Ścigają nas, <CHARNAME>. Jeżeli komuś z nas urodziłoby się dziecko, nim nasz świat powróci do normalności, podzieliłoby ono ten sam los. ~
@117 = ~Mówisz, jakby wszystko było takie proste...~
@118 = ~Taka jest kolej rzeczy, gdzieś tam wciąż czyhają na nas drapieżniki.~
@119 = ~Widzę, że gorszy z ciebie przywódca, niż mi się z początku wydawało.~ ~Widzę, że gorsza z ciebie przywódczyni, niż mi się z początku wydawało.~
@120 = ~Postanowiłem nie wspominać więcej mojej rodziny, ani ciążącej na niej klątwy. Masz swoje problemy.~
@121 = ~Możesz, jeśli tego właśnie chcesz. Nie będę cię ograniczał.~ ~Możesz, jeśli tego właśnie chcesz. Nie będę cię ograniczała.~
@122 = ~To dobry pomysł, nie ze względu na mnie, ale ponieważ poruszanie tego tematu wydaje się bezcelowe. Poza tym widać, że żżera cię to od środka.~
@123 = ~Wolałbym, abyś szedł w zupełnej ciszy. Mamy na głowie ważniejsze rzeczy, niż pogaduszki.~ ~Wolałabym, abyś szedł w zupełnej ciszy. Mamy na głowie ważniejsze rzeczy, niż pogaduszki.~
@124 = ~Jak sobie życzysz.~
@125 = ~Mimo to nie zmienię decyzji.~
@126 = ~To moje brzemię i jestem gotów je ponieść.~
@127 = ~Nie pora oglądać się za siebie, powinniśmy przygotować się na to, z czym mamy się zmierzyć.~
@128 = ~Czy chciałbyś odbyć ze mną trening, nim zatrzymamy się na kolejny odpoczynek? Musimy popracować nad naszymi umiejętnościami.~ ~Czy chciałabyś odbyć ze mną trening, nim zatrzymamy się na kolejny odpoczynek? Musimy popracować nad naszymi umiejętnościami.~
@129 = ~To doskonały pomysł.~
@130 = ~Sparing? To może być zabawne.~
@131 = ~Nie, dziękuję. Wolałbym raczej, byś zostawił mnie w spokoju.~ ~Nie, dziękuję. Wolałabym raczej, byś zostawił mnie w spokoju.~
@132 = ~Dobrze, skoro rzekłem już wszystko co chciałem, myślę że możemy ruszać w drogę.~
@133 = ~Dobra, zbierajmy się.~
@134 = ~Chcę byś wiedział, nim ruszymy dalej, że możesz śmiało porozmawiać ze mną o czym tylko zechcesz.~
@135 = ~Prowadź, pójdę za tobą.~
@136 = ~Doceniam to, choć z reguły wolę, by zostawiono mnie sam na sam ze swymi myślami.~
@137 = ~Nie ma nic przeciwko.~
@138 = ~To jest dobre miejsce na trening. Poćwiczymy przed snem?~
@139 = ~Tak, pytałeś mnie już o to wcześniej.~
@140 = ~Pewnie, nie chcę marnować takiej okazji.~
@141 = ~Musimy teraz? Padam z nóg.~
@142 = ~Potrenuj sam, jeśli masz ochotę.~
@143 = ~Nie ma sprawy, mogę poćwiczyć samotnie.~
@144 = ~W takim razie do dzieła, póki wciąż stoję na nogach. Będziesz wiedział kiedy mam dość, jeśli zasnę tu na ziemi.~
@145 = ~Dobra, miejmy już ten trening za sobą.~
@146 = ~Trenuj sam, Valygarze, ja potrzebuję odrobiny snu.~
@147 = ~Dobrze, zaczynajmy.~
@148 = ~Brzmi nieźle.~
@149 = ~Rozmyśliłem się, idę spać.~ ~Rozmyśliłam się, idę spać.~
@150 = ~Gotuj się.~
@151 = ~(sapie) Powinienem popracować nad precyzją.~
@152 = ~Poszło ci całkiem nieźle. To ja powinienem się trochę bardziej postarać.~ ~Poszło ci całkiem nieźle. To ja powinnam się trochę bardziej postarać.~
@153 = ~Chyba muszę popracować nad obroną.~
@154 = ~Chyba...potrzebuję...wody!~
@155 = ~No cóż, muszę atakować z większą precyzją.~
@156 = ~Wygląda na to, że każde z nas ma swoje słabości.~
@157 = ~Proszę, weź mój bukłak.~
@158 = ~Doceniam twoje towarzystwo, wygląda na to, że wszyscy już spią.~
@159 = ~To był długi dzień.~
@160 = ~Może pogadamy chwilę przy kilku drinkach?~
@161 = ~Z niecierpliwością czekam na następny raz, teraz jednak jestem już zmęczony i marzę o odpoczynku.~
@162 = ~Wiesz, że nie jestem zbyt towarzyski, dziwi mnie więc, że masz ochotę na pogawędkę.~
@163 = ~Oj tam, wystarczy jeśli posiedzimy tu sobie w milczeniu. Masz tu butelczynę.~
@164 = ~Oh, dajże spokój, ognisko wygląda obiecująco, a ta butelka wina przemawia do mnie o wiele bardziej.~
@165 = ~No dobra, chodźmy zatem spać. Nie chcę cię do niczego zmuszać.~
@166 = ~W porządku, jestem ci winien przysługę.~
@167 = ~W rzeczy samej.~
@168 = ~Przyszło ci kiedyś do głowy, że rzucamy się z motyką na słońce?~
@169 = ~Przyszło, ale musimy dopaść Irenicusa. Dlatego właśnie potrzebujemy treningu.~
@170 = ~Wierzę, że z moimi towarzyszami u boku wszystko jest możliwe.~
@171 = ~Jeśli zawiedziemy...no cóż, Faerun będzie potrzebował innego zbawcy. Mimo to, musimy spróbować.~
@172 = ~Chciałbym, aby to wszystko nigdy się nie wydarzyło, bym mógł mieć normalne życie.~ ~Chciałabym, aby to wszystko nigdy się nie wydarzyło, bym mogła mieć normalne życie.~
@173 = ~Zawsze to lepiej być silniejszym.~
@174 = ~Wyglądasz mi na pewną siebie osobę.~
@175 = ~Jeżeli teraz się wycofamy, on prędzej czy później nas dopadnie.~
@176 = ~Nic jednak na to nie poradzimy.~
@177 = ~Jakie masz plany, jeśli zwyciężymy?~
@178 = ~Nie ma pojęcia, a ty?~
@179 = ~Pewnie dalej będę szukał przygód.~
@180 = ~Będę chciał osiąść gdzieś na stałe.~
@181 = ~Na pewno zwyciężymy, Valygarze i zamierzam przeżyć, choćby tylko po to, by doczekać tej słodkiej chwili.~
@182 = ~Nie wiem, skończyłem z Lavokiem, wrócę więc pewnie do Athkatli. Nie mam jednak pojęcia, jak to wszystko się potoczy.~
@183 = ~Zasługujesz na odrobinę spokoju.~
@184 = ~Jesteś niezwykle pewny zwycięstwa.~ ~Jesteś niezwykle pewna zwycięstwa.~
@185 = ~Spróbuję wrócić do Athkatli, chociaż nie wiem, czy będzie to w ogóle możliwe.~
@186 = ~Dziwne, nie przypominam sobie kiedy ostatni raz prowadziłem podobną rozmowę.~
@187 = ~Przyzwyczaj się do faktu, że masz teraz przy sobie godnego zaufania towarzysza.~ ~Przyzwyczaj się do faktu, że masz teraz przy sobie godną zaufania towarzyszkę.~
@188 = ~Przykro mi.~
@189 = ~Nie przyzwyczajaj się za bardzo. To tylko zwykła rozmowa, a ja nie jestem twoim przyjacielem.~ ~Nie przyzwyczajaj się za bardzo. To tylko zwykła rozmowa, a ja nie jestem twoją przyjaciółką.~
@190 = ~Dla ciebie to pewnie nic nadzwyczajnego.~
@191 = ~Cóż, powinieneś trochę odpocząć.~ ~Cóż, powinnaś trochę odpocząć.~
@192 = ~Przywykłem do tego.~
@193 = ~Rozumiem.~
@194 = ~Prześpij się, jutro mamy wiele do zrobienia.~
@195 = ~Argh...a to parszywy amator magii, wymknął się. Powinniśmy go ukatrupić, kiedy była ku temu okazja.~
@196 = ~Jeszcze go dorwiemy, Valygarze. Na pewno!~
@197 = ~Wciąż czuję się...słaby. To moja wina.~
@198 = ~Żałuję, że nie byliśmy w stanie nic zrobić, ale zwiał i nic już na to nie poradzimy.~
@199 = ~Nie możemy zostawić go przy życiu, stanowi zbyt duże zagrożenie dla każdej żywej istoty.~
@200 = ~Zrobiłeś co mogłeś.~ ~Zrobiłaś co mogłeś.~
@201 = ~Mogłem zareagować szybciej, gdy zrozumiałem, że szykuje się do otwarcia Drzwi przez Wymiary.~
@202 = ~Sprawiasz wrażenie osoby znającej się na czarowaniu. Skąd wiedziałeś, że ma zamiar czmychnąć?~
@203 = ~Chcesz powiedzieć, że wiedziałeś jaki czar ma zamiar rzucić? Jak to w ogóle możliwe?~
@204 = ~Zdałeś sobie sprawę z czegoś takiego? A to ciekawe.~
@205 = ~Zgładziłem w życiu wielu magów.~
@206 = ~Czyżbyś zapomniał nadmienić, że <CHARNAME> należy do ścisłego grona półgłówków (z których większość stoi teraz góra 3 metry ode mnie), wierzących że prosty leśniczy potrafiłby rozpoznać jeden z ponad kilku tysięcy używanych przy rzucaniu czarów gestów, z których każdy trwa zaledwie sekundy? ~
@207 = ~Tak się składa, że mój obiekt "zainteresowań" znajduje się wewnątrz tego nędznego, słabego pojemnika, które zwiesz swoim ciałem. Głupcy, którzy opierają się danej im mocy, powinni oddać ją w ręce tych, którzy są jej naprawdę warci.~
@208 = ~Powtórzę raz jeszcze, mierzyłem się w życiu z wieloma magami i umiem stwierdzić, gdy któryś próbuje ucieczki.~
@209 = ~No tak, teraz toś mnie już całkiem przekonał. (Tak jak jestem przekonany, żeś wart podróży ze mną.)~
@210 = ~Valygarze...?~
@211 = ~Wolałbym, żebyś powiedział mi jednak prawdę.~ ~Wolałabym, żebyś powiedział mi jednak prawdę.~
@212 = ~Coś przede mną ukrywasz.~
@213 = ~Co chcesz ode mnie usłyszeć? To, że trenowano mnie w sztukach, którymi całkowicie gardzę?~
@214 = ~Wspominałeś, że twoja matka była magiem, pewnie czegoś cię nauczyła.~
@215 = ~Więc to dlatego opowiadałeś mi o klątwie, o swojej matce, o Lavoku...~
@216 = ~Masz rację, moja matka chciała, żebym nauczył się używać "Sztuki", w którą każdy członek rodu Corthala tak święcie wierzył.~
@217 = ~Musiałeś być blisko niej, a jednak...Przykro mi.~
@218 = ~Myślałem, że już mi ufasz ,Valygarze. Zastanawiam się, dlaczego nie powiedziałeś mi o tym wcześniej.~ ~Myślałam, że już mi ufasz ,Valygarze. Zastanawiam się, dlaczego nie powiedziałeś mi o tym wcześniej.~
@219 = ~Prawdziwy z ciebie hipokryta, Valygarze.~
@220 = ~Nie chcę, by ktoś użalał się nad moją przeszłością.~
@221 = ~To już przeszłość. Nie jestem magiem, więc cały ten trening nic dla mnie nie znaczy.~
@222 = ~Byłem wówczas ledwie dzieckiem, posłusznym swej matce. Gdy dorosłem, dostrzegłem, że nie był to dar, lecz klątwa, którą przełamać może jedynie śmierć wszystkich z rodu Corthala.~
@223 = ~To nie musi się tak skończyć. Żyj dalej, a kląwa sama wygaśnie.~
@224 = ~No cóż, nie zamierzam osądzać cię w sposób, w jaki ty oceniasz innych.~
@225 = ~Nie rozumiesz, że ta klątwa prędzej czy później wygaśnie?~
@226 = ~Odpuść, sam o tym zdecyduję.~
@227 = ~Nie oceniaj więc, nie znasz nawet połowy historii.~
@228 = ~Jeżeli ponownie odezwiesz się w ten sposób, stracisz coś więcej niż tylko towarzysza podróży.~
@229 = ~Nie miałem zamiaru po raz kolejny wyciągać tematu klątwy i dziedzictwa, jakoś samo wyszło. Widać jestem z tą kwestią ściśle związany.~
@230 = ~Przykro mi, Valygarze. Nasza ostatnia rozmowa musiała być dla ciebie trudna.~
@231 = ~Bardzo się starałeś nie wspominać o swoim treningu. Możesz mieć pretensje tylko do siebie, łowco.~
@232 = ~To twoje życie, Valygarze. Wolałbym nie dyskutować o nim nigdy więcej.~ ~To twoje życie, Valygarze. Wolałabym nie dyskutować o nim nigdy więcej.~
@233 = ~Chyba do tego przywykłem.~
@234 = ~Pewnie masz rację, niemniej trening to jedna z tych rzeczy, o której chciałbym zapomnieć.~
@235 = ~Jak mogła? Jak własna matka mogła związać mnie klątwą?~
@236 = ~Może miała nadzieję, że zostaniesz w jakiś sposób oszczędzony, że klątwa cię nie dosięgnie.~
@237 = ~Myślę, że chciała byś był silny. Mawiają, że ogień winno gasić się ogniem.~
@238 = ~Prawdopodobnie zaślepiła ją jej własna moc. Musiała być szalona.~
@239 = ~Nie chcę o tym rozmawiać, Valygarze. To twój problem.~
@240 = ~Ale...~
@241 = ~Nie ma to żadnego znaczenia.~
@242 = ~Wciąż za nią tęsknisz.~
@243 = ~Maruda z ciebie. ruszajmy.~
@244 = ~Nie widzę powodu by ją teraz osądzać. Ona już od dawna przecież nie żyje...~
@245 = ~Wciąż za nią tęsknisz, prawda?~
@246 = ~Proszę cię, Valygarze, ruszajmy wreszcie.~
@247 = ~Była moją matką, myślę że każde dziecko czułoby to, co ja.~
@248 = ~Nie mam pojęcia. Nie znałem mojej matki.~ ~Nie mam pojęcia. Nie znałam mojej matki.~
@249 = ~Na pewno masz rację.~
@250 = ~Valygarze, proszę cię, chodźmy już, dobrze?~
@251 = ~Zapomniałem, że wychował cię Gorion.~
@252 = ~Powinienem był pamiętać, że nie miałeś zwyczajnego dzieciństwa.~ ~Powinienem był pamiętać, że nie miałaś zwyczajnego dzieciństwa.~
@253 = ~Przyjmij moje przeprosiny.~
@254 = ~Nie chcę byś traktował mnie z tego powodu protekcjonalnie, Valygarze.~
@255 = ~To nic...takiego.~
@256 = ~Idźmy już wreszcie.~
@257 = ~Doskonale to rozumiem.~
@258 = ~W takim razie w porządku.~
@259 = ~Przyznam, że nie sprawia mi trudności rozmawianie z tobą. Od dłuższego czasu nie miałem towarzyszy podróży, jednak poszukiwanie przygód wspólnie z tobą jest takie naturalne.~
@260 = ~Rozumiemy się wzajemnie, gdyż jesteśmy przyjaciółmi.~
@261 = ~To dobrze. Powinniśmy już jednak ruszać, jeśli zechcesz możemy później napić się piwa.~
@262 = ~Nie rozśmieszaj mnie! Żadni z nas przyjaciele, po prostu czasem ze sobą rozmawiamy. Dobrze to zapamiętaj, a w ogóle to zbieraj się, ruszamy.~
@263 = ~"Przyjaciel" to mocne słowo, jednak w pewien sposób pasuje do sytuacji.~
@264 = ~Nie mam nic przeciwko.~
@265 = ~Niech i tak będzie, skoro sobie tego życzysz.~
@266 = ~A więc wróciliśmy do Athkatli. Nie jestem pewien, czy mi się to podoba.~
@267 = ~Z powodu Zakapturzonych Czarodziejów?~
@268 = ~Myślałem, że to twoje rodzinne miasto.~
@269 = ~Nie czujesz się tu w pełni bezpiecznie, prawda?~
@270 = ~Ruszajmy. Powinniśmy się skupić na naszym celu.~
@271 = ~Tu nie tylko o nich chodzi.~
@272 = ~No bo jest, nie znaczy to jednak, że miasto mi odpowiada.~
@273 = ~To również, ale nie to miałem na myśli.~
@274 = ~Athkatla była niegdyś dużo bezpieczniejsza. Teraz, oprócz tyranii Zakapturzonych Czarodziejów i łowców niewolników, doszły jeszcze te krwawe wojny gildii.~
@275 = ~Brzmi okropnie.~
@276 = ~Nie byłem tu nigdy, zanim porwał mnie Irenicus, nie wiem więc, jak Athkatla wyglądała kilka miesięcy temu.~ ~Nie byłam tu nigdy, zanim porwał mnie Irenicus, nie wiem więc, jak Athkatla wyglądała kilka miesięcy temu.~
@277 = ~Brzmi to bardziej jak...zabawa.~
@278 = ~Mamy sprawy do załatwienia, Valygarze, na których sugeruję się skupić.~
@279 = ~Miejsce to jest teraz dokładnie takie, jak je opisałeś.~
@280 = ~Było niegdyś znacznie lepsze, nie tak skorumpowane.~
@281 = ~Tak przynajmniej zapamiętałem je z czasów młodości.~
@282 = ~Jeżeli naprawdę tak o nim myślisz, szczerze ci współczuję.~
@283 = ~Straż miejska bardzo się zmieniła. W dzisiejszych czasach praca ich po prostu przerasta.~
@284 = ~Co zmieniłoby sytuację?~
@285 = ~Rozumiem, ale musimy się zbierać. Czeka nas praca.~
@286 = ~Po pierwsze należy całkowicie wyeliminować jedną z gildii. Sądzę, że zmiana na szczytach władzy mogłaby w tej kwestii pomóc.~
@287 = ~Wygląda na to, że doskonale wiesz co należy uczynić.~
@288 = ~Wygląda to na trudne zadanie. Czy to w ogóle wykonalne?~
@289 = ~Rozumiem. Powinniśmy już jednak iść.~
@290 = ~Hola! Zabrzmiało, jakbyś był szkolony do takiej roboty!~
@291 = ~Miałem po prostu wiele czasu, by przemyśleć to w spokoju w zaciszu mojej chaty.~
@292 = ~Zgadzam się, ludzie nazywają to rewolucją. Wymagałoby to jednak odpowiedniej osoby na właściwym stanowisku.~
@293 = ~Wątpie, byśmy byli w stanie coś teraz zmienić. Nie jesteśmy właściwymi osobami. Pomyśl, pomiot Bhaala i wyrzutek, nikt by za nami nie poszedł.~
@294 = ~Wiem, co gorsza nic nie można z tym zrobić, póki Irenicus jest na wolności. Obawiam się, że prędzej czy później po prostu by tu wrócił.~
@295 = ~Hehe, rozumiem co masz na myśli. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie kogokolwiek, kto by nas poparł.~
@296 = ~Może kiedyś się to zmieni.~
@297 = ~W takim razie ruszajmy. Przed nami cel, na którym należy się skupić.~
@298 = ~W rzeczy samej. Niemal zapomniałem, że pod Promenadą wciąż jest jego pracownia.~
@299 = ~Ani ja.~
@300 = ~Być może, ale jak już mówiłem - nie teraz.~
@301 = ~Myślę, że powinniśmy już iść. Nie pomożemy Athkatli dyskutując o tym. Skupmy się lepiej na działaniu.~
@302 = ~Dobra, ruszajmy więc.~
@303 = ~Dokładnie, idziemy.~
@304 = ~Jestem tuż za tobą.~
@305 = ~Dobra, zbieramy się wobec tego.~
@306 = ~To miejsce nigdy nie wyglądało tak złowrogo. Coś musiało się zmienić.~
@307 = ~Jesteśmy tu właśnie po to, aby je naprawić.~
@308 = ~A więc znasz to miejsce? Może dzięki temu nie zgubimy się w nim tak łatwo.~
@309 = ~Właśnie dlatego nie możemy sobie pozwolić na pozostanie w miejscu. Ruszajmy.~
@310 = ~To miejsce przyprawia mnie o gęsią skórkę, a to zły znak. Musiało stać się tu coś niedobrego.~
@311 = ~Bez wątpienia.~
@312 = ~Nie powinno cię to dziwić. Nie jesteśmy przecież aż tak daleko od mojej chaty.~
@313 = ~Drzewa i ziemia wyglądają tu jakby były czymś...skażone.~
@314 = ~Jakieś pomysły czego możemy się tu spodziewać?~
@315 = ~Możesz nam powiedzieć coś więcej o tym lesie?~
@316 = ~Lepiej sprawdźmy to miejsce. W drogę.~
@317 = ~Jedyne co mogę powiedzieć to, że na wschodzie znajdują się ruiny starej świątyni. Wszystko inne wyglada zupełnie inaczej.~
@318 = ~Powinniśmy się chyba przygotować na najdziwniejsze spotkania.~
@319 = ~A zatem, w drogę. Powinniśmy wszystko sami sprawdzić.~
@320 = ~Spodziewajmy się niespodziewanego. Słyszycie coś?~
@321 = ~A powinniśmy?~
@322 = ~Nie. Jest śmiertelnie cicho.~
@323 = ~Tylko tak mówisz. Chodźmy sprawdzić co tu się wydarzyło.~
@324 = ~Wygląda na to, że ptaki opuściły tę część lasu, albo dobrze się ukryły.~
@325 = ~Oznacza to pewnie, że to co się tu stało nie było najprawdopodobniej naturalne.~
@326 = ~W kwestiach tropienia i polowania jesteś prawdziwym ekspertem.~
@327 = ~Sprawdźmy o co tu tak naprawdę chodzi.~
@328 = ~Prawdopodobnie.~
@329 = ~Tak po prawdzie działa mi to na nerwy.~
@330 = ~Nie pozostaje nam chyba nic innego jak zbadać okolicę.~
@331 = ~To tylko kwestia doświadczenia.~
@332 = ~Cóż, dziękuję za ostrzeżenie.~
@333 = ~Sprawdźmy, czy uda nam się odnaleźć źródło ostatnich wydarzeń. W drogę.~
@334 = ~Odwagi, musimy przeprowadzić śledztwo.~
@335 = ~Jeżeli to wszystko, odwiedźmy sobie te ruiny. Gdzieś tam musi tkwić przyczyna.~
@336 = ~Ruszajmy więc, lepiej natknąć się na wrogów, zanim oni zapolują na nas.~

///// Additional talks

///////////////////////////////////

//Some time after the Slayer Change

@337 = ~That thing...~
@338 = ~Was it part of your magical abilities you pretend to control? You are making exactly the same mistakes Lavok made, and like him, the hunger for power may attempt to consume you now.~
@339 = ~It has nothing to do with magic. At least not the arcane or divine arts we know. It's... it's something else.~
@340 = ~Don't go on another rant about the whole "Magic is evil" thing. Can't you see it's more than that?~
@341 = ~Was it some spell Bodhi and that madman Irenicus cursed you with?!~
@342 = ~Calm down, Valygar. It's not the normal magic we know. It's... it's something else.~
@343 = ~Enough, Valygar! Are you that blind? It's not all about you and your hatred towards magic.~
@344 = ~I...~
@336 = ~You.. are right. We all saw it. It was something else. I apologize for my outburst, but it doesn't change the fact that we must be cautious of the beast that awakened inside of you, <CHARNAME>.~
@345 = ~I'm that very same <CHARNAME>, Valygar. The only change is that I need to learn self control more than ever.~
@346 = ~Monster or not - it may be of use. You saw how strong that thing is. Perhaps demons like Irenicus can only be defeated by something equally monstrous.~
@336 = ~I know, Valygar. You really don't have to tell me that. What I would like to hear though, is that you're still with me in this. I may need a lot of help - both with Irenicus and with that thing inside of me. I need friends I can trust with my life.~
@347 = ~I don't care what you think, Valygar. Control yourself or stay quiet. You're just making it worse.~
@348 = ~I hope you'll master your control soon then. Even if you feel intact now, this beast will try to consume you.... inch by inch.~
@349 = ~What you speak of is a delusion, <CHARNAME>, and a risk that we can't let ourselves take. You need to learn how to cage that beast; lock it up until we find a way to do something about it indefinitely.~
@350 = ~You demand much, <CHARNAME>, but... yes - I'm with you. Leaving you with that thing alone would be beyond cruel.~
@351 = ~We saw what happens if someone is left alone, without help. It took Lavok to the verge of insanity and I don't want to see the same happen to you, <CHARNAME>.~
@352 = ~And... there is one more thing.~
@353 = ~Yes?~
@354 = ~I don't have time for this. Let us move on, will you?~
@355 = ~Never let that thing take you. Even if that would mean power.~
@356 = ~Fine. I won't take more of your time, but do not expect me to forget when you have need of mine.~

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
//After Bodhi's Death AND during visiting any other Athkatlan District than Graveyard

@357 = ~It should be easier for them now...~
@358 = ~I think you need to be a little clearer, Valygar. What will be easier? For whom?~
@359 = ~If you must mumble something to yourself, Valygar, do it standing a few feet back. I can't focus on the task ahead.~
@360 = ~For Athkatlan authorities. Without Bodhi and her undead pets, Athkatla should become a better place. Not healed yet, but without guild wars bursting onto the streets and vampires terrorising the nights - it should be easier for the guards to keep peace and deal with other problems.~
@361 = ~Do you have some specific problems in mind, Valygar? Maybe that's something we could all help with.~
@362 = ~I don't care what's going to happen with this damned city or its Cowled Wizards. This place has caused me no end of trouble.~
@363 = ~There is always something... poverty; blasphemous cults; mages who lost their minds; or even the remaining guild can cause all sorts of trouble.~
@364 = ~But we can't deal with all of these, personally. If we do, the Council of Six and their city guard will start believing there's always someone else around the corner, ready to clean up their mess. No... they must do their best now. Just like we do our best when fighting Irenicus.~
@365 = ~But do you think the Council of Six is still capable of keeping order inside the walls of Athkatla?~
@366 = ~If that's not our trouble, then why are we wasting our time talking about this? We should be moving, Valygar.~
@367 = ~Gods, you worry too much, Corthala! Athkatla is no longer our business. Irenicus is, so stow it.~
@368 = ~We must trust they are... even if that's not easy. Perhaps when it's all over we'll come back and see how they're doing. Perhaps then we'll be better placed to help with such matters, but not now. As I said, they shouldn't develop the ill habit of waiting for others to act.~
@369 = ~It's interesting. On the one hand you really care about this place. Even though it is also ruled by the Cowled Wizards, who hunted you before. On the other hand you are ready to let them act on their own. That's a rare skill - to care but not try to take control.~
@370 = ~Don't you think you place a little too much trust in them? They've already made many mistakes and I think they'll make even more. I foresee plenty more foolish decisions that they'll come to regret.~
@371 = ~Whatever. I don't care what they're going to do. Actually the only thing I care about is time! So please, stop slowing us down, Valygar, and let us do our work.~
@372 = ~Maybe... but that's what should be done, right?~
@373 = ~We all make mistakes. You and I - are we so different?~
@374 = ~I want to believe they won't doom their own home. Even if they'll make mistakes, mayhaps they will learn something when dealing with the consequences.~
@375 = ~Heh, who would have thought that someone accused of breaking the law, someone who was first hiding in his cabin, would actually be the one who really cares about the community he knows.~
@376 = ~I think you're right. I too want to believe they'll do just fine. We can't worry all the time and fail to trust in others. There are other people, besides us, who know how to get things back on track.~
@377 = ~I think you're making a mistake putting so much faith in them, Valygar. They failed you once and they'll do it again.~
@378 = ~Whatever. Just be quiet already and let us move on, will you? We've got work to do.~
@379 = ~If I cared just for myself, <CHARNAME>, I would not be here to<DAYNIGHT>.~
@380 = ~Then we agree on that, <CHARNAME>. Now, let's move on. There are some matters waiting.~
@381 = ~Perhaps. Or perhaps not. We won't know if we don't let them act on their own first, <CHARNAME>.~
@382 = ~You want me quiet? Fine. Just don't get surprised when you'll ask me for advice and hear nothing but the breeze.~
