@0  = ~Śmierć Irenicusa przepełnia mnie satysfakcją, zdaje się jednak, że nie zakończyła ona twej wędrówki.~ 
@1  = ~Tak, zawsze pojawi się coś nowego.~
@2  = ~Valygarze, to nie pora na pogaduszki. Bądźże cicho.~ 
@3  = ~Czułem, że nadejdzie coś nowego. Moim przygodom nie ma końca.~ ~Czułam, że nadejdzie coś nowego. Moim przygodom nie ma końca.~
@4  = ~Podejrzewam, że tak.~ 
@5  = ~Mimo iż była to twoja przygoda, twoja walka, czuję jakbym również i ja znajdował się w jej centrum. Myślę, że postrzegam Irenicusa jako symbol mej własnej udręki.~
@6  = ~Przypominał ci Lavoka, prawda?~
@7  = ~Nieważne. Cieszę się, że miałem cię u swego boku, sam powód nie jest aż tak istotny.~ ~Nieważne. Cieszę się, że miałam cię u swego boku, sam powód nie jest aż tak istotny.~ 
@8  = ~Był magiem, podobnie jak twoi przodkowie z rodu Corthala.~
@9  = ~Wolałbym, abyś zamilknął Valygarze. Chcę w spokoju pomyśleć nad wszystkim co się teraz dzieje.~ ~Wolałabym, abyś zamilknął Valygarze. Chcę w spokoju pomyśleć nad wszystkim co się teraz dzieje.~ 
@10 = ~Owszem, to mogło być powodem. Chciałem być świadkiem jego upadku.~
@11 = ~Chcę zostać dobrzę zrozumiany, nie pomogłem ci jedynie dlatego, by ujrzeć go martwym. Mimo to, bycie świadkiem jego upadku sprawiło mi przyjemność.~
@12 = ~Poczułem...jakby przełamało to ciążącą na mnie klątwę.~ 
@13 = ~Wierzę, że zdołasz przełamać tę klątwę, Valygarze. Właściwie, sądzę że już to uczyniłeś.~
@14 = ~Jest mi to obojętne Valygarze. Ruszajmy, mamy sporo do zrobienia.~ 
@15 = ~Co masz na myśli?~
@16 = ~Nim się poznaliśmy byłeś pełen złości, jakby...wyobcowany. A teraz proszę, rozmawiasz ze mną, a co więcej, Lavok został raz na zawsze powstrzymany.~
@17 = ~Właśnie naszło mnie dziwne uczucie. Wydajesz się być inny, jakby coś w tobie się zmieniło.~
@18 = ~Powstrzymałeś Lavoka, by później stoczyć walkę z najgroźnieszym z magów. Zmierzyłeś się już właściwie ze wszystkim co było ci pisane.~ 
@19 = ~Naprawdę sądzisz, że to wystarczy?~
@20 = ~Cóż, tak właśnie sądzę.~ 
@21 = ~Jeśli to nie wystarczy, to zaprawdę żadne ze mnie Dziecię Bhaala, Valygarze.~ 
@22 = ~Podejrzewam, że tak.~
@23 = ~A kogo to obchodzi? Możemy już iść?~ 
@24 = ~Chciałbym ci wierzyć. Wiem, że możesz mieć rację, wciąż jednak nie jestem co do tego w pełni przekonany.~
@25 = ~Za to ja jestem.~
@26 = ~Twój problem. A teraz pozwól, że ruszymy w drogę.~
@27 = ~Zdajesz się w pełni wierzyć w nasze poczynania, zarówno we własne jak i w moje. Czyżby to właśnie stanowiło źródło twych mocy? Ta zdolność gromadzenia wokół siebie kolejnych towarzyszy? Zaiste, jesteś najprzedziwniejszym poszukiwaczem przygód jakiego w życiu spotkałem.~ ~Zdajesz się w pełni wierzyć w nasze poczynania, zarówno we własne jak i w moje. Czyżby to właśnie stanowiło źródło twych mocy? Ta zdolność gromadzenia wokół siebie kolejnych towarzyszy? Zaiste, jesteś najprzedziwniejszą poszukiwaczką przygód jaką w życiu spotkałem.~
@28 = ~Jestem wdzięczny za te miłe słowa.~
@29 = ~Jeśli życzysz sobie podróżować w ciszy, ruszajmy.~
@30 = ~Czy mogę spytać, co zamierzasz robić, gdy to wszystko się już skończy?~
@31 = ~Nie potrafię powiedzieć, obawiam się jednak, że mogę nie przetrwać nadchodzących wydarzeń.~
@32 = ~Chciałbym gdzieś osiąść, może w Candlekeep. Tęsknię za domem.~ ~Chciałabym gdzieś osiąść, może w Candlekeep. Tęsknię za domem.~
@33 = ~Chciałbym przeżyć w życiu jeszcze trochę wiecej przygód. Czuję się dzięki temu wyśmienicie.~ ~Chciałabym przeżyć w życiu jeszcze trochę wiecej przygód. Czuję się dzięki temu wyśmienicie.~
@34 = ~Możemy już w końcu ruszać dalej, Valygarze? Dajże mi wreszcie spokój.~
@35 = ~To rozsądne i zrozumiałe. Nie możemy być przecież pewni, co się wydarzy.~
@36 = ~Candlekeep...musiało minąć sporo czasu odkąd je opuściłeś.~ ~Candlekeep...musiało minąć sporo czasu odkąd je opuściłaś.~
@37 = ~To zrozumiałe, poszukiwanie przygód sprawia, że naprawdę warto żyć.~
@38 = ~Myślę, że wrócę do Amn, a ściślej mówiąc do Athkatli.~
@39 = ~Miasto Monet z pewnością się zmieniło, sam się do tego przyczyniłeś pokonując Irenicusa, zapobiegając wojnie gildii, czy po prostu pomagając jego mieszkańcom. A teraz, po śmierci Tolgeriasa, o zmiany będzie jeszcze łatwiej.~
@40 = ~To by dopiero było coś, ścigany niegdyś łowca powraca, czyniąc to miejsce gościnnym.~
@41 = ~Rób co dla ciebie najlepsze, Valygarze. To twoje życie i powinienieś nim kierować tak, jak pragniesz.~
@42 = ~Valygarze, to twoja decyzja, więc rób jak uważasz. Nie mam zamiaru tracić więcej czasu na próżne pogawędki.~
@43 = ~Jestem pewien, że dla wielu mieszkańców Athkatli to byłby prawdziwy wstrząs.~
@44 = ~Myślę, że powrót do Athkatli będzie dobrym rozwiązaniem. Chciałbym przynajmniej spróbować odmienić to miasto.~
@45 = ~Obawiam się, że gdy to wszystko się skończy, będziemy musieli podążyć własnymi drogami.~
@46 = ~Rozumiem, nie możemy bez końca robić tego samego.~
@47 = ~Dlaczego? Przecież wciąż jesteśmy młodzi, moglibyśmy rozprawić się wspólnie z kolejnymi potworami! Stanowimy przecież niezłą drużynę!~
@48 = ~Valygarze, ruszajmy już po prostu w drogę.~
@49 = ~Obaj mamy własne cele. Nie porzucę swoich - chcę ujrzeć Athkatlę wyzwoloną od przeszłości, mniej skorumpowaną.~ ~Oboje mamy własne cele. Nie porzucę swoich - chcę ujrzeć Athkatlę wyzwoloną od przeszłości, mniej skorumpowaną.~
@50 = ~Mam nadzieję, że przyjdzie jeszcze taki czas.~
@51 = ~A jeśli zdecyduję ci pomóc i pójść razem z tobą? Co wtedy?~
@52 = ~Valygarze, musimy ruszać!~
@53 = ~Zobaczymy.~
@54 = ~Byłoby to bezcelowe, to są moje plany, nie twoje.~
@55 = ~Możesz mi wierzyć lub nie, ale chcę tu wrócić ze względu na ciebie. Nie dlatego, iż uczyniłeś pierwszy krok ku przemianie Athkatli, zrozumiałem po prostu jak wiele jest w stanie zmienić jedna osoba. Chciałbym, aby Braga, lub ktokolwiek inny, odnowił to miasto.~
@56 = ~Uhm, dotarło to do ciebie dopiero, gdy zdołaliśmy zgładzić naszego wroga na samym dnie Dziewięciu Piekieł?~
@57 = ~Może powinienieś dołączyć do Rady i wziąć czynny udział w przemianie Athkatli?~
@58 = ~Valygarze, musimy iść dalej, siedź więc cicho.~
@59 = ~Niezupełnie.~
@60 = ~Zrozumiałem to już dużo wcześniej.~
@61 = ~Nie jestem odpowiednią ku temu osobą. Chcę być świadkiem zmian, to prawda, ale żaden ze mnie przywódca.~
@62 = ~Powinniśmy odłożyć te rozważania na później, i tak już poświęciliśmy im teraz zbyt wiele uwagi. Wróćmy lepiej do teraźniejszości.~
@63 = ~Świetnie.~
@64 = ~Z całej tej hecy z pomiotami Bhaala wyniknęło niezłe zamieszanie.~
@65 = ~Wiem dobrze, co masz na myśli, Valygarze.~
@66 = ~Byłbym nawet skłonny użyć słowa "przytłaczajacy".~ ~Byłabym nawet skłonna użyć słowa "przytłaczajacy".~
@67 = ~Nie mam więcej czasu na dyskusje, kontynuujmy naszą przygodę.~
@68 = ~Illasero, sposób w jaki elfy na ciebie patrzą....sprawy zaczynają przybierać coraz poważniejszy obrót. Nawet te ostatnie wydarzenia.~
@69 = ~Nie wiem, jak cała ta sprawa się zakończy.~
@70 = ~Elfy z Suldanesselar były przerażone. Co zaś do ostatnich i nadchodzących wydarzeń, to sądzę że jestem w stanie przetrwać wszystko.~
@71 = ~Zapewne w jakiś nieoczekiwany sposób. Wszystko się może zdarzyć.~
@72 = ~Daj mi spokój Valygarze. Musimy ruszać.~
@73 = ~Zaiste, posiadasz silną wolę.~
@74 = ~Dobrze.~
@75 = ~Skoro jednak znamy się już od jakiegoś czasu, postaram się ci pomóc.~
@76 = ~Dziękuję.~
@77 = ~Jeżeli naprawdę tego chcesz.~
@78 = ~Naprawdę doceniam twoją propozycję, Valygarze.~
@79 = ~Lepiej się zbierajmy.~
@80 = ~Zachowaj siły na walkę przyjacielu, lepiej już chodźmy.~
@81 = ~Zostanę zatem.~
@82 = ~Dobrze, ruszajmy.~

///////////////////////////////////////////////////////////
//AFTER REACHING THE OUTER SENDAI ENCLAVE AREA (THE FOREST)

@83 = ~There is something very wrong with this place. I can feel unnatural magic here, hiding amongst the bushes and trees. We should be careful <CHARNAME>, or we may get ourselves into serious trouble.~
@84 = ~I think we got ourselves into serious trouble long ago.~
@85 = ~It would be unusual to experience nothing unusual here, Valygar. That's why we've come.~
@86 = ~We have no time for this. We should move on. Come.~
@87 = ~Perhaps. Even the smallest mistake or... short-sightedness could cost us our lives. I'd rather warn you than let you walk straight into a trap. Better safe than sorry, so they say.~
@88 = ~You are generally a safe person, Valygar. Perhaps too safe, on occasion? You rarely speak without a great deal of thought beforehand.~
@89 = ~I understand. I suppose there's a balance to be drawn between warning your companions of danger and trusting them enough to deal with the more obvious signs.~
@90 = ~I would rather like you to focus on saying useful things, not just the obvious. Don't you think?~
@91 = ~Words have value, just as actions do. My warnings are few, but should always be taken seriously. There was once a tale about a boy who screamed "werewolves" too many times. When they actually came, no one believed him.~
@92 = ~Yes, though if one errs on the side of caution, he lives with fewer regrets. I make a point of only speaking when the words have value - that way they will be taken seriously. There was once a tale about a boy who screamed "werewolves" too many times. When they actually came, no one believed him.~
@93 = ~So, that's why I often pause before speaking up. I want to ensure my words have an impact - that those around me know there is good reason to listen when I speak.~
@94 = ~That's an interesting way to think about it, Valygar.~
@95 = ~There is also the leader's voice to consider. If everyone in the party were to voice their thoughts at any time, it makes it more difficult to lead.~
@96 = ~But you are not alone Valygar, we work as a party and there are other voices to be heard. Sometimes your reasoning suggests we are not aware and not able to observe and listen like yourself.~
@97 = ~I'm glad you're here to watch our backs. In our line of work, we need ever pair of eyes and ears on watch. Be sure to warn us about anything you think unusual.~
@98 = ~Whatever, Valygar. I think we should rather move on than waste our time talking about obvious things.~
@99 = ~I just don't want to waste anyone's time, unless it's truly needed.~
@100 = ~I... perhaps. I never meant to talk over anyone, <CHARNAME>. It was never my intention to disturb you or suggest any unawareness from your side.~
@101 = ~I'm doing all I can, <CHARNAME>. I have spent countless hours trying to master the senses of the eyes and ears. It's already been a long <DAYNIGHT> and we need no unnecessary trouble.~
@102 = ~Actually there is something I want to ask you about, if you don't mind.~
@103 = ~What's on your mind Valygar?~
@104 = ~Yes?~
@105 = ~I do mind. We should be moving already, Valygar.~
@106 = ~It's clear none of us are perfect. Do you have any regrets on our journey so far - things that we were too late or unable to stop?~
@107 = ~There are many things I wish never happened.~
@108 = ~Yes. I blame myself for what happened to Saradush.~
@109 = ~I cannot stop every single death or misadventure. None of us can and I won't hold myself accountable.~
@110 = ~What kind of stupid question is that? And that's rhetorical Valygar.~
@111 = ~I see.~
@112 = ~Your journey is anything but short and easy. It would be impossible for such a journey to pass without at least a few difficult situations.~
@113 = ~Saradush was a great tragedy. I... I too wish it never happened. And I am also horrified by the thought that the same might have happened in Athkatla if we had failed to stop Irenicus, Bodhi and the guild wars between the vampires and the Shadow Thieves.~
@114 = ~That is true. But even being aware of our limits can't stop certain feelings... like regret.~
@115 = ~Anyhow, thank you for telling me, <CHARNAME>. Now, we're here for a reason so I won't take more of your time. There are some children of Bhaal we need to stop.~
@116 = ~Right. Let's go.~
@117 = ~Finally...!~
@118 = ~I'm right behind you.~
@119 = ~If you wanted to move on that badly, you should have told me from the start, <CHARNAME>.~
@120 = ~Fine. You should have told me you don't want to hear what I've got to say.~
@121 = ~Saemon... that man means trouble. I am surprised that he's still alive. It seems he has more luck than sense.~
@122 = ~Hah, well... he can certainly get on people's nerves.~
@123 = ~He's not that bad, quite the character. He can be fun.~
@124 = ~Really? I think you two have that in common.~
@125 = ~Maybe. I don't know. I'm really not in the mood to waste my breath on him.~
@126 = ~You put it lightly, heh...~
@127 = ~If he keeps pushing his luck, it may run out.~
@128 = ~I'm not sure I understand.~
@129 = ~I just meant he's a guy who knows well how to get himself into trouble, and yet continues the path, regardless. Not without a sense of purpose and enjoyment I might add.~
@130 = ~A man who knows well enough how to get himself into trouble, but still does what he does, no matter what. And not without enjoyment, I suppose.~
@131 = ~Uhm, never mind. Anyway, he's quite a daredevil, isn't he?~
@132 = ~That same description would fit you just as well.~
@133 = ~Get rid of "man" and "he" and the description can fit you just as well.~
@134 = ~I guess this world is full of men like Saemon Havarian. Greedy in their search of easy money and with great expectations from life. A man bent on drowning out pain with pleasure and fun, rather than seeking out contentness.~
@135 = ~We can't blame people who wish to enjoy their life to its limit, Valygar.~
@136 = ~I think you just don't like him, Corthala.~
@137 = ~We can just name him properly, Valygar: he's an egocentric thug.~
@138 = ~True enough I suppose.~
@139 = ~Can we stop judging people and just move on, Valygar? We don't have time for this.~
@140 = ~Indeed. We can't. Unless the things they enjoy affect others.~
@141 = ~I wouldn't say I don't like him. Just as I wouldn't say that I'm happy to see him again. He's... a difficult man. Right now I'm wondering what calamity awaits us after enduring his presence.~
@142 = ~He may be egocentric, but now I'm focusing on how his presence is going to come back to haunt us in future. Because I'm quite sure it will.~
@143 = ~Well, at least we know what kind of man he is now and that he always has a few aces up his sleeve... or a whole deck.~
@144 = ~Fine.~
